De tranen rolden langzaam over haar wangen

“Ik moet daar een beetje van huilen, dat vind ik eigenlijk wel heel zielig”

Ik zit samen met Julia (5 jaar) op ons grote bed een film te kijken. Julia zit met haar rug tegen mij aan en ik houd mijn kleine mooie meisje stevig vast. Ik voel de geladenheid en spanning in haar lijf. Haar diepe ademhaling, klamme handjes en haar mond die een klein beetje openstaat ondersteunen haar woorden.

“Die meneer en mevrouw willen zo graag een kindje en nu hebben ze nog steeds geen kindje. Ze zijn nu helemaal alleen en dat vind ik heel zielig” Ik vertel haar dat ik er ook een beetje van moet huilen en dat het helemaal niet erg is als je tranen hebt als je iets ziet of hoort dat je verdrietig vindt.

De film die we keken heet Apenstreken en komt uit 2015. De hoofdpersoon in de film is de negen jarige Wim. Wim is wees en wordt samen met alle andere weeskinderen uit zijn tehuis gedwongen hele dagen te werken in de fabriek in de kelder van het weeshuis. Dit betekend dus ook dat de kinderen niet naar school gaan. Laat dat nou net zijn wat Wim het allerliefste zou willen. Wim wil leren!

Als Wim op een dag besluit te vluchten zorgt Jet ervoor dat Wim kan schuilen op hun boerderij. Wat volgt zijn spannende avonturen, kattenkwaad en mooie vriendschappen. Dit alles terwijl hij uit handen probeert te blijven van de directrice van het weeshuis.

Bekijk hieronder de trailer


Bekijk de volledige film op netflix!

De ontwikkeling van het inlevingsvermogen

Wat was dat een bijzonder moment! Ik vond het vooral bijzonder te zien en te ontdekken dat Julia voor het eerst meehuilde met de emotie van een ander. Ze kon zich volledig inleven in het verdriet van de ‘adoptieouders’.

Op de site van opvoedadvies vond ik onderstaande quote over de ontwikkeling van empathie bij kleuters.

Het zich echt kunnen verplaatsen in anderen komt pas echt tot ontwikkeling in de kleutertijd. Een kleuter is in staat de emoties van anderen te herkennen en gaat ook beter begrijpen waarom deze emoties getoond worden.

“Wauw, Wauw, Wauw, wat voel ik mij bijzonder!” Zo gaaf dat ik dit mooie en emotionele moment samen met mijn dochter mocht delen. Ik hoop dat er nog meer zullen volgen.

Hebben jullie vergelijkbare momenten meegemaakt?
Het zou leuk zijn als je ze zou willen delen in een reactie!

3 gedachtes over “De tranen rolden langzaam over haar wangen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s