Mamma’s vertellen: Na 3,5 jaar was het toch echt even schrikken!

In deze “mamma’s vertellen” deelt Jamie haar verhaal over de lange en moeilijke weg naar een broertje of zusje voor hun zoon Twan. Op 06 Mei 2018 nam dit traject opeens een positieve maar verrassende wending

Het is ’s avonds laat als ik op het toilet zit in ons appartementje in Tenerife. Ik weet bijna zeker dat ik gister ongesteld had moeten worden.

Ik ga twijfelen…het zou toch niet….ik zou toch niet? Nee, ik kan onmogelijk zwanger zijn!

Twan, onze oudste zoon is inmiddels bijna 6 jaar. Die ervaring heeft onze wereld, op de meeste positieve manier mogelijk, compleet op zijn kop gezet. Wat is hij een heerlijk ventje! Lief, stoer, ondeugend en zoals alle kinderen, soms ontzettend brutaal. Wat een verrijking van ons leven!

Al snel besloten we dat we graag nog een tweede kindje wilde. Na een aantal maanden raakte ik zwanger, wat waren we gelukkig dat dit ons weer gegund was!

Niet lang daarna eindigde deze zwangerschap helaas is een miskraam. Een moeilijke periode, maar gelukkig zagen we ook het positieve. Waarschijnlijk was er iets niet goed met het vruchtje en heeft mijn lichaam vroegtijdig ingegrepen. Zo is de natuur nu eenmaal.

Al snel pakte we de draad weer op. Ruim een jaar na mijn miskraam was ik wederom zwanger. Ook dit keer waren we erg blij, zij het met iets meer voorzichtigheid. We realiseerde ons dat het ook mis kon gaan. Na 7 weken werd ik langzaamaan iets optimistischer. Dit ging gewoon goed komen! We zouden een gezond 2e kindje krijgen!

Niet lang daarna ben ik, na wat pijn en bloedverlies, naar de verloskundige gegaan. Zij stuurde ons door naar de gynaecoloog en daar kwam het hoge woord eruit….een buitenbaarmoederlijke zwangerschap! Jeetje wat schrokken we daar van.

Zelf was ik er volledig ondersteboven van. Ik moest direct blijven en zou diezelfde avond nog geopereerd worden en zou, hoogstwaarschijnlijk, mijn eileider verwijderd worden. Ik hoor mezelf nog denken…daar gaat onze kans op een 2e kindje.

De operatie viel gelukkig mee en mijn herstel ging snel. Ook mentaal was ik er sneller van hersteld dan ik verwacht had. We hadden gewoon vette pech gehad, maar we gingen vrolijk verder!

Na 7 maanden was ik al opnieuw zwanger! En dat met maar 1 eileider. Ik was stiekem best trots op mijn lichaam dat dit gelukt was.

Door onze voorgeschiedenis zaten we al met 4,5 week bij de gynaecoloog voor een plaatsingsecho. Alles zag er voorspoedig uit!

Vanaf dat moment moesten we elke 2 dagen terugkomen voor een echo en bloedprikken. Al snel kregen we te horen dat het er toch niet zo goed uitzag. De HCG waarden stegen niet zoals ze hoorde en de echo’s zagen er ook niet veelbelovend uit.

Deze zwangerschap kreeg de medische term: ‘zwangerschap zonder locatie’.

Ik was zwanger, maar waar de zwangerschap precies zat wisten ze niet. In ieder geval niet in de baarmoeder, dat was zeker. Omdat ze me niet te lang wilde laten lopen besloten ze om een injectie ‘chemo’ toe te dienen. Zelf was ik hier helemaal niet gelukkig mee! Dit betekende 3 maanden lang niet zwanger mogen worden en kans op allerlei nare bijwerkingen (misselijkheid, haarverlies etc.). De keerzijde van dit verhaal was dat ik in ieder geval mijn andere eileider zou mogen behouden en ik dus niet volledig gesteriliseerd zou zijn….wat een klap in mijn gezicht. Daar moest ik het maar mee doen.

Na de chemo injectie stortte ik compleet in. Ik was diep ongelukkig met mijn eigen lichaam en kon van weinig dingen genieten. Naar de buitenwereld wist ik een pokerface op te zetten maar van binnen ging ik kapot.

Mijn man probeerde te helpen waar hij kon! Hij was superlief voor me en steunde me toen ik op gesprek ging bij een psycholoog. Dit hielp enorm. Dankzij deze gesprekken kon ik alle drie de zwangerschappen een plekje geven en accepteren dat ze onderdeel van mij zijn. Dit was een keerpunt voor mij. Lange tijd voelde het alsof ik niet te veel mocht rouwen. Het waren nog maar kleine vruchtjes, niet eens echt kindjes. Ik heb ze niet eens op een echo mogen zien. Dit maakte het zo ontastbaar. Maar dankzij de gesprekken besefte ik dat, hoe klein ook, dit mijn kindjes zijn, ook al zijn ze niet fysiek hier in deze wereld.

De test

Eenmaal terug in Nederland hebben we een test gedaan…ZWANGER…Hoe kon dit? Ik was hier niet klaar voor, mentaal was ik niet klaar voor een nieuwe zwangerschap.

Inmiddels ben ik 17 weken zwanger en zit de baby op de juiste plek. De angst en onzekerheid zijn er nog steeds en draag ik dagelijks met me mee, ook al blijkt echo na echo dat alles (voor nu) goed zit.

En het wordt…….💕[[[[[[[[[[

Ik hou ten alle tijde een slag om de arm en realiseer me maar al te goed hoe uniek deze zwangerschap is. Heel af en toe sta ik mezelf toe om te genieten van deze zwangerschap en laat ik me een beetje gaan, koop ik een leuke zwangerschapsoutfit voor mezelf of een mutsje voor de baby, lees ik een tijdschrift over zwangerschap of een item op internet.

Maar hoe blijer ik wordt, hoe banger. Want ik realiseer me dat dit geluk me op elk moment kan worden afgenomen. Ik weet dat dit geen gezonde manier van zwanger zijn is, maar voor nu is dit mijn realiteit. Tot ik echt leven voel in mijn buik (en misschien zelfs pas als ik dit kindje in mijn armen hou) gaan geluk en angst voor mij hand in hand.

Jamie de Boer

6 gedachtes over “Mamma’s vertellen: Na 3,5 jaar was het toch echt even schrikken!

  1. Daisy de Vos Burchart zegt:

    Jeetje wat een heftig verhaal!
    Kan heel goed begrijpen dat de angst blijft. Vooral als je daarvoor zoiets naars hebt meegemaakt.

    Probeer er toch van te genieten meid 🙂 Al is dat moeilijk. Maar zoals ik lees ben je een sterke vrouw! En jij kan dit!!

    Like

  2. Jamie de Boer zegt:

    Dank jullie wel voor de lieve reacties! Zonder mijn man had ik dit inderdaad niet gekund! Langzaam maar zeker komt het geloof in een goede afloop. Maar ik moet eerlijk zeggen…ik kan niet wachten tot ik mijn kleine meid in mijn armen heb!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s