Mijn ergste mama-blunders

Ik ben alweer bijna vijf jaar mama en in die vijf jaar heb ik al aardig wat mama-blunders gemaakt. Variërend van je kinderen veel te koud gekleed naar het KDV brengen, zonder gordel wegrijden, tot aan het vergeten van de luiers.

Dit laatste natuurlijk net wanneer je kind aan het begin van de winkelroute voor de wekelijkse boodschappen een dikke vette poepbroek heeft en je met het schaamrood op je wangen alle aanwezigen en de gehele voedselvoorraad bloot stelt aan de vieze doordringende lucht van een luier vol: “MIJN KIND EET ALLES WAT LOS EN VAST ZIT”-poep!

In deze blogpost deel ik mijn grootste, ergste, gênantste en meest heftigste mama-blunders. Van sommige twijfelde ik lange tijd of ik het ooit met iemand zou delen en kan ik nog in huilen uitbarsten als ik er aan denk!

corazon_rojo_png by CarliiSelenatorDe eerste verjaardag van Julia is nog niet zo lang geleden gevierd als ik haar probeer om te kleden op de commode. Julia staat rechtop en ik wil haar trui over haar hoofd trekken. Ze heeft duidelijk andere plannen en beweegt druk met haar armen en benen. In a split second draait ze haar linkerbeen weg van de commode, de rest volgt. Ik probeer haar extra goed vast te houden maar haar armpje glipt door mijn hand heen en opeens ligt ze, pats boem op de grond.

corazon_rojo_png by CarliiSelenatorJulia is 2 jaar oud en ik ben zwanger van onze kleine Wouter. Julia, papa en ikzelf gaan een middagje zwemmen in het plaatselijke buitenzwembad. Daar aangekomen komen we tot de conclusie dat we de zwembandjes zijn vergeten, maar aangezien we met zijn tweeën zijn spreken we af haar geen seconde uit het oog te verliezen. Ik vraag mijn man of hij even de bandjes van mijn zwempak aan wil trekken en dan ontglipt Julia toch echt een paar seconden aan onze aandacht. Als we weer naar Julia kijken ligt ze heel stil op haar buik met haar gezicht in het water. We draaien haar om en alsof er niets is gebeurd gaat Julia weer vrolijk verder met spelen en zwemmen. Mijn man en ik zijn nog nooit zo geschrokken en krijgen dat beeld nooit meer uit ons hoofd!

corazon_rojo_png by CarliiSelenatorWouter was nog maar een paar weekjes oud toen ik hem te snel optilde van de commode. Vlak daarvoor had ik zijn “zware” zus eraf getild en ik schatte het gewicht van kleine Wouter daarom helemaal verkeerd in. Door deze veel te snelle en krachtige beweging botste ik Wouter met zijn hoofdje tegen de wandplank.

corazon_rojo_png by CarliiSelenatorJulia is 3 jaar oud en Wouter is 9 maanden.  Wouter was erg verdrietig en ik probeerde hem te troosten, toen dit niet lukte vroeg ik Julia of zij Wouter zijn speen en konijn wilde pakken. Toen ze boven was schreeuwde ze dat ik naar de trap moest komen. Ze leunt naar voren en terwijl ze konijn naar beneden gooit verliest Julia haar evenwicht waardoor ze van de trap valt. Wat voelde ik mijzelf schuldig!

corazon_rojo_png by CarliiSelenatorWouter is  afgelopen december 2 jaar oud als wij naar Serieus Request gaan.  Mijn man loopt hand in hand met de buggy voor zich uit over het plein. Ik ben net klaar met het typen van een berichtje als mijn man aan mij vraagt waar ik Wouter heb gelaten. Ik dacht nog dat hij een grapje maakte omdat ik op mijn telefoon zat en mij op stang wilde jagen. Maar Wouter was niet bij mij en zat niet in de buggy, Wouter was weg!
Het hele verhaal lezen?

Ik kies er voor mijn ervaringen te delen om andere ouders te laten merken dat ze niet als enige verkeerde inschattingen maken. Ook wil ik met al deze voorbeelden bewustwording creëren, een ongeluk zit echt in een klein hoekje!

Wil je reageren?
Wil je, jouw ergste mama-blunder delen?
Reageer dan onder deze blogpost of op facebook onder het bericht.

17 gedachtes over “Mijn ergste mama-blunders

  1. ilsevisscher zegt:

    Aaah wat heb je nare dingen mee gemaakt en wat ben je je een paar keer kapot geschrokken. Maar dat alles kan gebeuren, is heel menselijk! Klinken ook echt als ongelukjes die iedere ouder wel eens mee maakt, maar snap dat het echt als blunders voelen. En ooooh dat van dat zwembad, krijg meteen rillingen. Snap dat dat beeld niet meer weggaat.. maar je bent een lieve mama die heel erg haar best doet!

    Like

  2. Lisa Verbeek zegt:

    Poeh wat een nare maar herkenbare verhalen. Ben zelf onze dochter ook keer uit het oog verloren in het zwembad. Werd ze door de badmeester huilend bij me gebracht, ik dacht dat ze even was vergeten waar ik zat. Kreeg ik paar minuten later een moeder bij me met de woorden ‘ dat ging maar net goed’. Bleek dat Elize zonder vliesjes in het bubbelbad was gedoken en de badmeester die toevallig langsliep kon haar nognet aan haar been eruit plukken. Poeh wat je ik me dagen lang slecht gevoeld!!

    Liked by 1 persoon

  3. Bianca Ronday zegt:

    Wat overheerlijk eerlijk! Heel veel moeders zijn tegenwoordig alleen maar aan het verkondigen dat ze het perfect doen. Dit heeft niet perse wat met die moeders te maken, maar met de maatschappij. Iedereen moet alles alleen maar perfect doen, terwijl dat onmogelijk is.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s