Het recept voor hilariteit met je peuter in de hoofdrol

​Ingrediënten; Ouder(s) die hun peuter de ruimte geven, onder de mensen komen, een kind zonder normbesef en de nodige humor.

Onze dochter Julia is inmiddels drie jaar oud, en zoals elke peuter tussen de twee en de vier jaar is het normbesef nog volop in ontwikkeling. Nog geen idee hebben van wat “normaal” of  “gepast” gedrag is in combinatie met impulsiviteit zorgen in huize Klein Middelink dan ook geregeld voor hilarische momenten.

Het sudocreme debacle
Julia is op het moment dat dit filmpje geschoten wordt ruim 2jr en 4mnd oud.
Do i need to say more….

“1 2 3 streakes you’re out”
Streak 1:  op de camping
Zomer 2016 gingen we een weekje naar de camping. Het is warm en de kinderen spelen in zwemkleding met een zwembadje en een sproeier op het veld voor de caravan. Na een onoplettend moment zie ik in mijn ooghoeken een enthousiast lachend grietje langs rennen. Ik zie, ik herken, en kijk haar na. Het moet een fractie van een seconde later geweest zijn dat ik het registreer. Ze loopt NAAKT! Nou zullen veel ouders dit niet zo erg vinden, ik vind het persoonlijk ook zeker niet het einde van de wereld. Toch vind ik het prettiger en fatsoenlijker als mijn kind minstens een zwembroekje draagt. Bloot lopen is gewoon niet nodig. We konden hier erg om lachen en het opvolgende kat en muis spel wat met veel gegiechel gepaard ging was minstens zo hilarisch.

 Streak 2: het Mattie en Wietze restaurant 
in Augustus 2016 zijn we samen met onze kinderen te gast in het Mattie en Wietze restaurant van Q-Music. Een reeks van benefietdiners voor het realiseren van VRbrillen voor het WKZ.

De avond is ongeveer een half uur jong als Julia met haar jurk over haar hoofd door de zaal loopt. Paniekmanagment in de hoogste versnelling…. Pfff de schade is beperkt gebleven, weinig mensen hebben het gezien. Wij kunnen er wel om lachen en genieten van een heerlijke maar vooral onwijs gezellige avond.

IMG_0121_1476304936.JPG

Streak 3: winkelen
We zijn in onze plaatselijke shoeby store, want mama wil zichzelf eens goed verwennen met een stapel nieuwe kleding.
Terwijl ik mijzelf voor de zoveelste keer omkleed krijg ik het steeds warmer en forceer ik mijn lichaam in allerlei ongemakkelijke houdingen. Pashokjes zijn één van mijn

i hate it, i hate it, i hate it’s!

Slechte verlichting, heel onvoordelige spiegels en te krappe ruimtes maken het passen van kleding voor mij (en vele anderen met mij) een heuse nachtmerrie.

Goed, even afgedwaald….ik was mijzelf dus aan het omkleden. Op het moment dat ik uit het hokje stap hoor ik wat mensen lachen. Julia (3jr – 4mnd) heeft zichzelf volledig uitgekleed en rent STREAKEND door de winkel! Ze heeft de lachers op haar hand en vermaakt zichzelf opperbest. Wij? Wij hebben in onszelf, verscholen achter onze strenge blikken, heerlijk meegelachen.

“Tante mag ik schommelen?”

“Mama, KIJK, ik heb een mooie tekening gemaakt”


Samen met Julia, ons neefje Teun en Wouter kom ik terug bij de auto na een gezellig middagje dierentuin. Wouter zit nog heerlijk te chillen in de buggy en Julia (3 jaar – 3mnd) staat te wachten bij de auto terwijl ik Teun in het middelste autostoeltje hijs. Op de achtergrond hoor ik Julia iets zeggen. De eerste keer verstond ik haar niet, waarop Julia zichzelf herhaalde.

“Mama KIJK, ik heb een mooie tekening gemaakt”

IMG_0585_1476303318.JPG

 Van dressuurpaard naar origami-object
Mijn meest recente

“te hilarisch, maar mijn gezicht moet vooral in de plooi blijven moment”

vond vanavond (12-10-’16) plaats. Mijn man Thomas is net thuis van zijn werk en ik ben aan het koken. Julia heeft een plastic krukje op Wouter zijn rug gezet. Wouter werd opgetuigd als dressuurpaard om al kruipend een show op te voeren met ons als publiek. Wouter huilt en gilt en geeft daarmee duidelijk aan er niet van gediend te zijn. Mijn man spreekt Julia hier op aan, waarop zij het krukje weg zet.

Julia gaat op gelijke hoogte zitten en zegt sorry. Al knuffelend forceert ze Wouter in een liggende positie. Wat is het toch een lieverd! De knuffel eindigt en vervolgens legt Julia Wouter zijn benen naast zijn oren.

“kijk, ik heb Wouter dubbelgevouwen, net als een papiertje”

Gelukkig kan Wouter hier wel om lachen 🙂

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s