Het balletje kan raar rollen – deel 2

Het is hartje zomer 2016 en ergens rondom 20 juli krijgen we dan eindelijk de langverwachte oproep voor de operatie.

Van alle data die ze konden kiezen, kozen ze 08 augustus uit als d-day. Laat 8 Augustus nou net de dag van ons vlindermeisje Esmee* zijn. Zoals we na haar afscheid hadden besloten zouden we er elk jaar een feest van maken op haar dag.

Ook dit jaar waren de plannen al gemaakt. Verplaatsen van de operatie was mogelijk maar dan gingen er opnieuw maanden overheen. Zowel mijn man als ikzelf wilde de operatie graag achter de rug hebben dus we besloten de afspraak te laten staan. De kaarten voor de Julianatoren werden verkocht en het gezellige etentje werd verschoven.

Vroeg in de ochtend melden wij ons bij de dagopname van het WKZ. De intake vindt plaats en Wouter wordt in een super stoere outfit gehezen.

Onze kleine clown blijft lachen en alle zusters worden om de vinger gewonden.

Een paar minuten later worden we opgehaald en naar de afdeling drome(n)daris begeleidt. Dit is de kinderOK van het wkz.

IMG_1782_1482268961.jpgIMG_1780_1482268703.jpgIMG_1781_1482268752.jpg

Niet veel later komt het operatieteam Wouter halen. Zoals afgesproken gaat papa mee naar de OK totdat onze kleine vriend onder narcose is.

Ik blijf achter, OEF dit voelt toch wel een beetje zwaar. Het voelt als “hartzeer” en ik voel mijn ogen een klein beetje prikken. Al gauw maakt dit gevoel plaats voor rust en vertrouwen. Vertrouwen in de artsen en vertrouwen in ons kleine engeltje dat over  Wouter zijn schouder waakt. Het is tenslotte een routine operatie.

Ongeveer 1,5/2 uur later word ik opgehaald in de wachtkamer. Er mag net als bij het inslapen één ouder mee naar de uitslaapkamer. Die ouder ben ik.

Daar ligt dat kleine mensje, heerlijk te slapen in dat pompeuze ziekenhuisbed met nog een infuus in zijn voetje. Tussendoor wordt hij even wakker maar besluit hij nog even een extra slaapje erachter aan te doen.

IMG_1787_1482269030.jpg

De operatie is gelopen zoals verwacht. Begonnen met een kijkoperatie via de navel daarna een sneetje in de lies en een sneetje in het balletje. Helaas was het “vermiste” balletje niet meer in tact… deze hebben ze verwijderd.

Zodra Wouter wakker is word ik getrakteerd op de breedste glimlach ooit, wat een aandoenlijk en lief moment.

Het duurt ongeveer 2 uurtjes voordat we weer terug zijn op de dagbehandeling. Wouter krijgt wat te eten en moet nu eerst een plasluier hebben en dan op naar huis!

jochie_0_1482269874.gif

Wouter, wat ben jij een kanjer #trotsemamma

Een gedachte over “Het balletje kan raar rollen – deel 2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s