“Het balletje kan raar rollen”

​Omie (88) zei: “maak je maar geen zorgen kind, mijn vader had er ook maar één en die heeft 16 kinderen gekregen!”

Lieve Wouter,

Deze blog schrijf ik aan jou. Ik hoop dat je hem over 10-15 jaar zelf zult lezen.

Je bent op het moment dat ik deze blog schrijf een vrolijk, lief en gezellig klein knuffelbeertje van inmiddels 9 maanden oud.
Je huilt niet veel, maar als je huilt (de laatste weken veel ‘s nachts) ben je heel zielig, kortom een echte man!

Bij je geboorte was er een zucht van verlichting toen jij gezond en met alles erop en eraan ons leven en gezin binnen kwam. 10 vingertjes, 10 teentjes, goede reflexen en twee ingedaalde balletjes.

Twee weken later volgde de eerste afspraak met de wijkverpleegkundige van het CJG. Vanaf dat moment is één van je balletjes spoorloos verdwenen.

Zeven maanden later is je balletje nog steeds niet gevonden; niet gevoeld, niet gezien en zelfs niet waargenomen met echo’s. We zijn samen met jou in het Wilhelmina Kinder Ziekenhuis geweest voor onderzoek en het bespreken van een mogelijke (kijk)operatie bij de kinderuroloog.

Het WKZ is voor ons helaas geen onbekend terrein, en ergens gingen wij hier toch met een kleine baksteen in onze maag naar binnen. In het WKZ zijn, is niet alleen moeilijk en beladen omdat wij daar een “verleden” hebben. Het raakt me om daar te zijn en het verdriet en leed van andere ouders en kinderen te voelen en zien wanneer je ze voorbij loopt. Alhoewel er meer verhalen van hoop en succes zullen zijn, raakt mij dit telkens weer.

De uroloog van het WKZ heeft na kort onderzoek een mogelijke diagnose gesteld. Naar alle waarschijnlijkheid heeft hij je spoorloze balletje gevonden en heeft deze de grote van een erwtje. Als dit daadwerkelijk je balletje is, is de meest logische verklaring dat je testikel vlak na de geboorte is gedraaid en daardoor is afgestorven.

Nu een maand later wachten we op een oproep voor een dagopname binnen enkele maanden. Onder narcose zal er eerst gekeken worden of ze inderdaad opnieuw het “erwtje” kunnen vinden. Zo ja, dan zullen ze dit balletje verwijderen en het andere balletje vastzetten zodat ditzelfde niet nog een keer gebeurd. Zo nee, dan gaan de artsen eerst met een kijkoperatie via je navel opzoek naar de vermiste testikel.

Ik heb alle vertrouwen in het WKZ en het feit dat dit een routine operatie is, maar poeh!!! wat vind ik het spannend dat mijn kleine mannetje onder narcose gaat!

wordt vervolgd..

Ten slotte: wees trots op wie je bent, want jij bent uniek en geweldig!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s