Help, myrmecofobie en andere dierenangsten!

“Kinderangsten” elk kind krijgt er wel eens mee te maken. Ook onze dochter Julia, in deze blog vertel ik meer!

Onze Julia had rond haar 3e levensjaar een aantal maanden extreem last van kinderangsten.

Als je een thema zou moeten verbinden aan haar angsten dan is dat het thema “dieren”. Julia was bang voor alles wat mekkert, knort, blaft, miauwt, vliegt en krioelt. Als een dier in haar ogen te dichtbij kwam verloor Julia zichzelf in blinde paniek.

De hysterie waarmee deze angst gepaard gaat is vergelijkbaar met de emotioneel overdreven en overtrokken reacties van Geer en Goor op elkaars ‘grappen’.

Julia’s hysterie bestond uit huilen, schreeuwen, stampvoeten, rennen en in je armen klimmen. Soms één van deze en soms vullen al deze reacties elkaar naadloos aan.

Leuk weetje: Julia’s grootste tirannen waren mieren.

De hond

Vrienden van ons hebben twee honden, oké oké twee GROTE honden en ook mama is geen fan van honden.

Er is een verjaardag en om bij de visite in de tuin te komen moeten we langs deze twee bloeddorstige wezens, die zich als ontvangstcomité hebben opgesteld in de woonkamer. Wanneer het traphekje open gaat worden we direct overvallen door deze twee enthousiaste viervoeters. Binnen twee seconden heeft Julia mijn handen gepakt en is ze al huilend via mijn knieën omhoog geklommen.

Al snikkend in mijn armen kijkt ze toe, hoe de baas des huizes de honden bij ons vandaan haalt. Ik zet haar op de grond en met gevaar voor eigen leven en er van overtuigd dat ik dat niet laat merken, loop ik naar de honden toe en aai ik ze.

Zelf schijt ik zeven kleuren stront maar ik vertel haar dat je niet bang hoeft te zijn en dat de honden alleen maar enthousiast zijn.

Pff dat hebben we overleefd

De worm

“Mama, ik kan niet in de tuin spelen want er is een worm” “haal hem weg!!!!”

De mier

Julia zit onder tafel en begint hard te huilen. Ik bedenk me dat ze vast haar hoofd gestoten moet hebben.

“Wat is er gebeurd lieverd?”

“Er zit een mier op mijn jurk”

Ik loop naar haar toe en bekijk de vermeende boosdoener.

“lieverd, het is geen mier, het is een pluisje”

Weer die mier!

Onze grote meid is op het veld naast ons huis aan het spelen op het klimrek. ik ben even naar binnen en kijk om de minuut hoe het met haar gaat. Ik kijk door het raam en zie mijn zwager en neefje aan komen lopen. Als ze bij de deur zijn vraag ik of ze Julia gezien hebben op het veld.

“Nee, maar ik hoorde wel een kind hysterisch roepen, had alleen niet door dat het Julia was”

Ik loop naar Julia toe en hoor haar al huilend roepen

MAMA, MAMA, HELP

Bij haar aangekomen staat ze stokstijf stil halverwege het klimrek. Ik vraag haar wat er aan de hand is. Julia weet door de tranen heen te vertellen dat er een mier is en vraagt mij of ik hem weg wil halen. Ik geef aan dat mieren heel lief zijn en geen kwaad doen.

Hierna pak ik de mier op om even met hem te “knuffelen”. Haar blik vertelt mij dat ik compleet gestoord ben.

De vlieg

Bekijk hier het filmpje van de vlieg

Welke angsten hebben jullie kleintjes en hoe gaan jullie met deze angsten om?

Laat onder dit bericht een reactie achter.

15 gedachtes over “Help, myrmecofobie en andere dierenangsten!

  1. Lisa Verbeek zegt:

    Heel herkenbaar om te lezen! Onze dochter van net vier wordt ook hysterisch bij het zien van een vlieg/mier/spin/mug en krijst de boel bij elkaar! Totdat we het gespotte beestje Joopie noemen, dan is het ineens goed en mag ik hem absoluut niet weghalen!! 😂

    Liked by 1 persoon

  2. lodi zegt:

    Hier heeft de jongste het wel gehad met honden, nadat een hond tegen hem op was gesprongen, maar dit is weer opgelost. verder eigenlijk alleen fascinatie ( vooral voor mieren haha) voor dieren.

    Liked by 1 persoon

  3. feliceveenman zegt:

    lijkt me niet makkelijk voor moeder en kind. Mijn dochter ontwikkelde op veel latere leeftijd een angst voor alles wat fladdert. vogels en eenden dus. Maar toen was ze op een leeftijd dat je die angst met rede onder controle kon houden. Inmiddels is het aardig over. Al komt ze liever niet over de vloer bij mensen die een losvliegende kanarie hebben

    Liked by 1 persoon

  4. yourbabybasics zegt:

    Vervelend voor haar om steeds angst te hebben voor kleine beestjes. Hou er zelf ook niet van. Zeker met buitenspelen kom je ze vaak tegen. Mijn kinderen pakken ze soms gewoon op. Dan spring ik weg, haha.

    Liked by 1 persoon

  5. Bianca Ronday zegt:

    Als kind schijn ik ook panisch geweest te zijn voor mieren. Waar die angst van dan is gekomen en hoe ik er vanaf ben gekomen, weet eigenlijk niemand.

    Like

  6. manon97 zegt:

    Haha wauw, wat een emoties! Ik ben ook panisch voor insecten enzo, maar ik wist niet dat kinderen dit soort fases meemaken dat ze voor zoveel dingen bang zijn. Hopelijk vind ze de hond straks weer leuk!

    Like

  7. steetje zegt:

    Hahaha, dat van die mier doet me denken aan mijn 2e dochtertje toen ze klein was, constant liep ze rond met een of ander beestje. Zo liep ze eens in huis met een mier op haar handen, ze wou hem eten geven met yoghurt. Het beestje is waarschijnlijk gestikt in de yoghurt, tranen met tuiten heeft ze gehuild, hahaha 😀 een angst hiervoor had ze dus niet 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s