Zwieren, zwaaien en rondjes draaien

​Samen met mijn zus ging ik als kersverse mama van twee op zoek naar: me-time meets bewegen.

Het is inmiddels ruim 4 jaar geleden dat ik überhaupt iets aan sport deed. Door mijn zwangerschappen en het bijbehorende ontzwangeren en vervolgens ook nog een nieuw leven opbouwen als gezin met de rollen vrouw en “mama van” is het sporten er niet van gekomen.

In de jaren die hieraan vooraf gingen, schreef ik mij meerdere malen in op de sportschool en begon ik fanatiek (2-3x per week) aan mijn cardio workouts en groepslessen zoals Zumba en Xcore. Na een periode (soms weken/soms maanden) van keiharde motivatie was daar het onvermijdelijke keerpunt. Steeds vaker wist ik mij te verschuilen achter bekende smoezen als: het regent, ik ben moe of ik ga morgen wel!

Zoals het gezegde zo mooi weet weer te geven: van uitstel komt afstel. Aangezien ik mijzelf dan een contract van één of twee jaar had laten aansmeren, want dat was per maand toch echt goedkoper betaal ik de resterende contractperiode voor één a twee bezoeken per maand.

Overigens kan ik mij totaal niet voorstellen dat dit voor veel van jullie niet herkenbaar is 😉

Op zoek naar een nieuwe uitdaging
We gaan ongeveer 3,5 maand terug in de tijd. Onze jongste is op dat moment 6 weken oud en samen met mijn zus besluit ik om weer aan het sporten te gaan. We spreken af een aantal proeflessen te volgen om te kijken wat ons leuk genoeg lijkt om onze welverdiende “me-time” aan te spenderen.

Niet veel later startten we met een proefles Kickboksen. We stappen binnen in een zaaltje naast een oud schoolgebouw. Zodra we binnen lopen komt het ons tegemoet. Het lukt ons om deze eerste frontale stoot te incasseren. Ondanks de heftige geur van oud zweet en de aanblik van een vieze vloer gaan we er vol in. Ik merk dat mijn lichaam nog niet alles toelaat, dus doe wat mijn lichaam en vooral ook conditie mij aangeven.

Als het moment daar is om een paar “leen” bokshandschoenen en scheenbeschermers uit de kast te trekken zijn we erg benieuwd hoe het sparren ons vergaat.

De handschoenen voelen aan als volle pampers van een mindere kwaliteit, diegene waar het vocht op blijft liggen. De scheenbeschermers scoren op de schaal van 1 tot 10 ook al niet hoger dan een 2.

De resterende tijd maken we er een leuke les van. Maar na afloop van de les heb ik minstens vijf keer mijn handen gewassen. Helaas was de lucht van de oude zweetsokken van mijn buurman van 86 met heftige eczeem en kalknagels nog steeds niet van mijn handen verdwenen.

Ons oordeel.
De inhoud van de les: leerzaam, stoer, uitdagend en heerlijk om je hoofd bij leeg te slaan en je spanningen los te laten.

De sportschool: er mag iets vaker een dweiltje doorheen en een raampje en deurtje open.

Het materiaal: moet zeker weten van jezelf zijn, en is erg kostbaar.

Proefles 2
Hierop volgt nog een lesje Xcore op één van mijn voormalige flink gesponsorde sportscholen.

Ons oordeel.
Leuke/ enthousiaste instructrice, goed voor de conditie, flink zweten, maar….is het leuk genoeg?

Proefles 3
Via de website van de plaatselijke dansschool schrijven wij ons in voor een proefles: Bootcamp Bachata. Met frisse zin, verwachtingsvol en met goede moed komen we aan bij de dansschool.

We kennen de eigenaar/ dansdocent, want hebben als tienermeisjes hier stijldans cursussen gevolgd, daarnaast heb ik voor mijn trouwen nog wat cursussen (stijldansen) gevolgd samen met mijn man. Hij begroet ons enthousiast en vraagt hoe het ons is vergaan.

“Willen jullie nu gelijk betalen? Dat wordt dan 60 euro”

“Huh? wat? voor een proefles?”

Het blijkt een drie uur durende non stop bachata les. Zoiets als plankgas over de dansvloer (voor mensen die het al kunnen). Vol verwarring bedanken we voor deze eer.

“Dan gaan we wijntjes drinken”

We stappen zonder gedane zaken in de auto en rijden verbluft en hardop lachend terug naar huis.

De dansdocent vertelt ons voor we vertrekken nog wel dat er in februari weer open avonden en proeflessen zullen zijn en nodigt ons van harte uit.

Proefles 4

Het  is inmiddels februari en de dansschool organiseert een open avond. Op deze avond hebben we in korte tijd geproefd van drie dansen: de salsa, bachata en de kizomba.

We beginnen met wat basisstappen van de Salsa, LEUK!

Ik ben hier samen met mijn zus en zonder mannen dat betekent dus: erop af. Nouja enige terughoudendheid heb ik wel. Ik mag dan wel zelfverzekerd en extravert overkomen, dit soort momenten zijn toch altijd wel een beetje spannend.

Ik stap af op een jongen waarvan ik zijn gezicht herken, we hebben als 13/ 14 jarigen in de zelfde stijldanscursus gezeten. Ik schud hem de hand en zeg

“wij kennen elkaar”

De jongen in kwestie, die overigens geen spat veranderd is reageert

“ja, Ciska was het toch?”

BIZAR! we hebben elkaar ongeveer 15 jaar geleden leren kennen en wel eens samen gedanst, en je weet mijn naam nog? Dit is op z’n minst Knap met een hoofdletter k te noemen. De jongen blijkt de dansschool niet echt verlaten te hebben. Ik vertel vol trots over mijn man en kinderen, waarop ik hem vervolgens vraag of hij samenwoont, een vriendin heeft of kinderen. Waarop het antwoord

“nee, vrijgezel”

blijkt te zijn. Kortom: wat kunnen levens in 15 jaar veel van elkaar verschillen.

Al snel moeten we wisselen van partner. Bij Salsa is het gebruikelijk dat je wisselt van partner om zo het beste te leren op welke manier je moet partneren. Maar vooral ook zodat je overal waar je reizen je brengen met elke salsadansende inwoner van onze wereldbol een dansje kunt maken.

Ze leren je figuren en de daarbij behorende signalen (die de man aan de vrouw geeft), en met deze kennis kan elke man je al spinnend over de dansvloer laten gaan.

De tweede dans op het programma: de Kizomba.
Waar ik het bij Salsa weer even wennen vond om op mannen af te stappen en daardoor soms met een “minder goede” of een voor mij “minder aantrekkelijke” danser (wees eerlijk dames, je laat je liever door een echte hunk door de zaal slingeren) uit de groep gekoppeld was, moest ik bij deze dans als een speer over deze drempelvrees heen.

Bij de Kizomba raken naast de handen alleen de borstkassen het lichaam van je danspartner. Kortom : de vrouw mag alleen met de bovenkant van haar romp (lees: BORSTEN, TIETEN, MEMMEN, JETSERS enz.) tegen de man aan staan. NO WAY, dat ik dit met een minder aantrekkelijke man of een mindere danser ga ervaren. Ik moet een leuke vent uitzoeken waar ik deze intieme momenten mee ga beleven

Als een tijgerin die op jacht is naar haar prooi, scan ik mijn nabije omgeving af naar een potentieel slachtoffer. Ja, JIJ!

Als laatste maken we kennis met de bachata, deze dans is qua tempo lager dan de salsa, en lijkt wat meer vierkante cm’s van de dansvloer te gebruiken.

Wat een geweldig leuke avond, zowel mijn zus als ik gaan ons inschrijven voor SALSA….

Daar gaan we
Twee weken later start onze cursus SALSA beginners 1. Tot nu toe is het lang geleden dat ik zoveel plezier heb gehad in bewegen, ik denk dat dit wel eens een blijvertje zou kunnen zijn!

De onverwachte wending
Na twee lessen blijkt onze dag en tijd te weinig dansers te hebben om doorgang te kunnen vinden, helaas wordt het voor ons erg lastig om op een andere dag van de week te gaan dansen.

De dansdocent komt met het voorstel om ons aan te laten sluiten op dezelfde dag maar een cursus hoger, hij wil ons waar nodig na afloop van de lessen graag nog wat verder bijscholen.

Een paar dagen later sluiten wij aan bij “beginners 2” ik word letterlijk over de vloer gedraaid. Voor 60% kan ik het bijbenen, de overige 40% voel ik mij net een marionetten pop waarbij de touwtjes al uitgerekt zijn door de vele voorstellingen die er met hem gespeeld zijn. De ene cross-body turn is nog niet voorbij of er volgt alweer een butterfly die overgaat in een double right turn. Aan het einde van de avond volledig dolgedraaid!!!

Kleinigheidje: we zijn niet doorgestroomd naar beginners 2 maar naar beginners 3… *zweten*

Wat een uitdaging, maar wat geweldig om weer zoveel plezier te beleven aan bewegen!

#salsachick

5 gedachtes over “Zwieren, zwaaien en rondjes draaien

  1. Proudweirdo zegt:

    Heerlijk geschreven! 🙂
    Inderdaad, het sportschool gedeelte is heel herkenbaar.
    Ik heb zelf ook een blauwe maandag gedanst en salsa is iets wat ik graag nog eens zou willen doen, door jouw blog is mijn motivatie weer wat aangewakkerd, thanks! 😃

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s