Aan alle opvolgende kinderen

In deze blogpost schrijf ik een ode aan alle opvolgende kinderen. Of je nu nummer 2,3 6 of 8 bent, wat een verschrikkelijke positie hebben jullie, wat hebben jullie het moeilijk en zwaar.

Elke maandag en donderdag breng ik je grote zus naar het kinderdagverblijf. Regelmatig kan ik de babyfoon even achter laten bij onze lieve buurvrouw. Helaas gebeurt het ook dat ik je uit je lekkere warme bedje moet halen. Hup, snel wat aantrekken en in de maxitaxi. Je kijkt me aan alsof ik je boze stiefmoeder ben en ik zojuist water heb later branden.

Enkele momenten later begin je hard te huilen. Deze heftige emotie komt voort uit de conclusie dat je honger hebt. Je huilt alsof je leven er van af hangt en je al drie dagen niet gegeten hebt.

Zo’n slechte moeder als ik ben ;-), zet ik je in de auto en scheur ik snel naar het kdv om je zus af te zetten. Net had je nog enorme honger maar na 2 min auto rijden wordt het weer verdacht stil op de achterbank.

Jij en ik hebben samen een momentje. Je ligt heerlijk op mijn arm te genieten van je boterhammetje met kaas (lees melk, melk en nog eens melk).

Je zus is vastberaden dit 1 op 1 momentje om te zetten naar een driehoeksverhouding. Met een enorm doorzettingsvermogen en wringend in allerlei bochten klimt ze bij ons op schoot. Een elleboog hier een duwtje daar. Ook even steunen en leunen met een hand op je buik is nodig om haar einddoel te bereiken.

Jij? Jij kijkt af en toe op van je fles om de situatie op jouw manier te beoordelen. Het maakt jouw de melk niet koud.

Ik heb zojuist je zus aangekleed op de commode en zet haar neer op de grond. Ik haal jou uit je bedje, ik was je en kleed je aan.

“Zo lieverd, weer lekker schoon”

Ik til je op en hoor “pok”! Oops daar hing een plank. Ik was even vergeten dat je in gewicht heel wat kilo’s lichter bent dan je grote zus.

Eindelijk is daar je fles. Je ligt er heerlijk van te genieten. “Mama, ik moet plassen”.

Je begrijpt er niets van, daar lig je. In de box. Je bent nog niet voldaan en hebt enorme honger. Deze heftige 2 minuten kom je met moeite door. Je weer vervolgens niet hoe snel je je fles op moet eten.

Papa moet overwerken. Jij ligt in de box en begint te jammeren omdat je honger krijgt. Het huilen wordt steeds luider en ik besluit eerst een glas warme melk te maken voor je grote zus. Dit zodat ze dan na de fles alleen nog tanden hoeft te poetsen en naar bed kan.

Zodra ik je avondeten heb bereid klinkt er een luchtalarm door onze woonkamer. Ik loop met de fles in mijn hand naar je toe en je kijkt me met dikke tranen en een vertederende blik aan.

Ik lees je gezicht. Hoe kun je mij dit aan doen mama? Pure mishandeling! Het word zelfs nog een stapje erger.

Je fles in inmiddels leeg en ik hijs je in je slaapzak en leg je in de kinderwagen. Ik loop een paar rondjes in de hoop dat je in slaap valt en geef je zus haar tandenborstel en wat slokken water.

Julia is klaar om naar bed te gaan. Met grote ogen kijk je me aan.

“welterusten lieverd, ik kom er zo weer aan. Ik breng eerst even je zus naar bed”.

Het bedritueel van je zus begint (duurt ong. 10 – 15 min.) en op de achtergrond hoor ik je beneden huilen. Zodra ik beneden kom geef ik je je speen en je valt vrijwel direct in slaap.

Aan alle opvolgende kindjes.
oke, oke jullie moeten het allemaal maar doorstaan!

Regelmatig moet je papa of mama je redden van je iets wat onhandige en lompe broer of zus. Het is niet leuk dat je op veel momenten de aandacht moet delen.

Jullie doen het vaak geweldig en passen jullie in veel situaties aan. Stiekem vinden wij als papa’s en mama’s jullie soms ook echt wel een beetje zielig.

Maar ook
Wat wordt er van jullie gehouden en wat hebben jullie het goed! Jullie papa’s en mama’s hebben al veel meer een idee wat ze aan het doen zijn.

Als geoliede machines nemen ze de zorg en opvoeding voor hun rekening en in meerdere maten dan bij je oudere broer of zus wordt er enorm van je genoten.

Dan hebben we het zelfs nog niet eens gehad over alle knuffelmomentjes, kusjes, applausjes, complimentjes en kiekeboe momenten met je oudere broer(s) en/of zus(sen).

#verliefd

2 gedachtes over “Aan alle opvolgende kinderen

  1. fashiondisastercc zegt:

    Oh ja, ik weet het nog goed toen hier ook een peuter en baby aanwezig waren…
    Wat was het altijd jongleren en naar wie ga je eerst 🙈
    Hier was het wel eerst een jongen en dan een meisje, mijn zoon was en is, nog altijd de geduldigste van de twee 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s